แมกก็อต's profileMy last SerenadePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
30 August สะใจ...Nothing Left
As I Lay Dying
This world was never worthy But how can I call it unfaithful Every promise was fulfilled As decay crawled from it's throat Like the dead rising from an open grave Lips of splendor and tongue of deceit All dying now as our fragile wrists hold only waste Like those gasping for their last breath We cannot hide there's nothing left If All my sorrow has led me here Then I would cry all of my tears To have this chance again And know there's more than this And know there's more than you Like those gasping for their last breath We cannot hide there's nothing left 29 August เบื่อ...ฝนตกไม่รู้จะตกทำไมไม่รู้ เซงจิงๆ...
กูอยากไปเรียนแล้วมึงมาตกอะไรตอนนี้ สาดดด...
กูไปเรียนไม่ได้เลย เปียกหมด หวัดก้อกำลังแดกกูอยู่...ทั้งไอ เจ็บคอ สารพัด...
เหอๆ ไปหาหมอมา หมดตังค์โคตรเยอะเลย ไม่เป็นไรหรอก แลกกับสิวอะ...แค่นี้ จิ๊บๆ...
ช่วงนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ อาจเพราะ
แมนยูกูชนะเป็นแล้ว...สะใจโว้ย ไอ้พวกที่แช่งแมนยูของกู...เสียใจผีตายยากโว้ย มึงเจอกูแน่...
และ
สบายใจ!!!ไม่มีอะไรให้ต้องจำอีกต่อไปแล้ว ลืมแล้วววววววว
สาวๆน่ารักมีเยอะแยะในมอ เลือกเอาเลยดิ มอขอมิไร้ซึ่งคนน่ารัก 555
ทำไมน้องน่ารักสุดตีนแบบนี้หล่ะค่ะ? แม่งเอ้ย!!!สุดตีนจิงๆ
หน้าตาเหมือนน้องเต้ยชิบหายเลย ผมยาว ตาโต ขาว หมวย สวย...แอ๊บแบ๊วอีกตะหาก
สเปคกูเลย ชอบมากมาย ความสุขของกู womenlism 555
และ
วงโปรดของกูจะมาทัวร์สนับสนุนอัลบั้มในเดือนตุลา...
As I Lay Dying ; An Ocean Between Us Live in Bangkok
คราวนี้กูจะไม่ยอมพลาดอีกครั้งแน่ ที่ผ่านมา Slipknot มากูก้อไม่ได้ไปดู
เดือนที่แล้ว Avenged Sevenfoldมา กูก้อพลาดอีกแหละ
ครั้งนี้กูต้องไม่พลาดเป็นอันขาด สักครั้งในชีวิต
อีกไม่นาน Killswitch Engage ก้อคงมา
โอ้ย!!!ทำไมมีแต่วงโปรดกูมาเลยว่ะ สะใจจิงๆ
ถึงเวลาที่กูจะได้ปลดปล่อยซะที รับรองกูจะโยกจนหัวหลุดแน่ๆ555
24 August เซง เซง เซง...ไม่มีอะไรทำเอาซะเลย วันๆเล่นแต่เกมส์อยู่นั่นแหละกะฟังเพลงบ้าๆบอๆ(ทำไม!เรื่องของกู...กูชอบ)
แล้วใครจะทำไม? มีปัญหา? ตัวๆกับกูมั้ย?สาดดดดด...
ฟังเพลงอะไรที่มันมันส์ๆจะได้ไม่ต้องไปคิดอะไรมากมาย หนักสมองเฉยๆ
คิดไปก้อเท่านั้น ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก ยังงัยก้อช่างมานเถอะ...
เรื่องมันแล้วไปแล้ว จากนี้ก้อเริ่มต้นหา...คนใหม่ซะ 555
ยังงัยกูก้อไม่มีทางเข็ดหรอก ยาก...
Behind Me Lies Another Fallen Soldier AS I Lay Dying i want to bring you all that is in my heart
22 August เพลงเยอะแล้ว...อัพทั้งทีก้ออัพแต่เพลง แล้วจะอัพเพื่อ...
ไม่รู้ว่าจะพูดออกมายังงัย มันพูดไม่ออก ก้อเลยผ่านเพลงนี่แหละมั๊ง?ที่พอจะสื่อได้ดีที่สุด
ในสิ่งที่ต้องเผชิญอยู่ในช่วงนี้(มรสุมชีวิตอีกแล้ว)
อะไรที่แล้วก้อแล้วไปเถอะ จะคิดทำไมให้มันปวดหัว รกสมอง คนมีเยอะแยะ
หลากหลายตามใจชอบ แล้วจะแคร์ทำไมแค่คนๆหนึ่ง
แล้วอย่าลืม ไม่ถึงเดือนก้อสอบปลายภาคแล้ว มึงอย่าทำให้เรื่องแบบนี้มีผลต่อเรื่องเรียนสิว่ะ
มึงจำไม่ได้เหรอ? ที่มึงพูดว่า "ปลายภาคค่อยเอาใหม่" นี่มันถึงแล้วโว้ย
แล้วเมื่อไหร่มึงจะทำซะที อย่าดีแต่ปากดิว่ะ กี่ครั้งก้อไม่เคยจำซะที
อย่ามั่วไปคิดถึงเลยเรื่องที่ผ่านๆมา เอาซะว่าพอเป็นประสบการณ์ ทีหลังก้อทำอีกซะ
มึงไม่ต้องไปคิดถึงเค้าเลย มึงคิดไปแล้วได้อะไร ถามหน่อย?
ยิ่งคิดยิ่งบั่นทอนตัวมึงเอง แล้วมึงจะคิดหา...มึงเหรอ สาดดดดดดด!!!
ชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า อย่ามัวแต่ลุ่มหลงกับอดีต รำพึงรำพัน ร่ำไรอยู่นั่นแหละ
แล้วเมื่อไหร่มึงจะเจริญซะที หน้าที่มึงคือ"เรียน"และก้อ"เรียน"เข้าจั๊ย?
แล้วตัวมึงเป็นยังงัย?ชอบอยู่กับอดีตยังงั้นหรอ "ไม่"
เออ!!!
คิดแบบนี้ก้อดี รู้แล้วใช่มั้ยว่าต้องทำอะไรต่อไป
ลืมทุกอย่างแล้วก้อเดินหน้าต่อไปซะ เพื่อตัวของมึงเอง
ปัญหาแค่นี้มึงยังแก้ไม่ได้ แล้วมึงจะต้องเจอปัญหาอื่นๆอีกมาก ไม่ใช่มึงจะตายเลยหรอ
อย่าแสดงสันดานอ่อนแอออกมา มึงเป็นลูกผู้ชาย ไม่ใช่กระเทย
มึงอ่อนแอนัก ก้อไปนุ่งกระโปรงซะ ไม่ต้องใส่กางเกงหรอก
มันเหมาะกับคนที่เข้มแข็งมากกว่า
"เกิดมาอย่าเสียชาติเกิด"
สั้นๆแต่ได้ใจความ
ปล. อาจมีคำหยาบบ้าง เป็นคำพูดที่ที่พูดกับตัวเอง... แค่เรื่องง่ายๆ.............ถ้ามันทำได้แบบเพลงนี้ก้อคงดีสิ เอาน่า ก้อเคยผ่านแบบนี้มาเยอะแล้ว ลองดูอีกซักครั้งก้อคงไหวแหละ
มันไม่ได้ยากเย็นอะไรหรอก แค่ลืมคนๆหนึ่งเอง...
ลืม...ขอนแก่น
อยากจะลืม เรื่องราววุ่นวายชีวิต เรื่องราวที่ยังวนเวียนทำให้คิด ถึงวันนั้นยังไม่จางไป คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน อยากจะลืม ใครสักคนที่ทำให้เราเหงา ใครสักคนที่ยังคงทำให้เราเศร้า แม้วันนี้ยังคงเสียใจ คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน เซง... ไม่รู้จะพูดยังงัยดี เอาเพลงมาแทนความรู้สึกแล้วกัน...
ฟ้า...Tattoo colour
คิดอยู่ ว่าต้องทนไว้ จะทุกข์จะทนเท่าไร ความรักจะพาหัวใจไป คิดเอง ว่าต้องทนไว้ แต่ยิ่งทุกข์ยิ่งทนเท่าไร ความรักที่มียิ่งหายไป จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราว ที่ปวดร้าว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป ฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ บอกกันสักคำเป็นไร ว่าเหตุใด ต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้ายคนอย่างฉัน ทุกวัน จวบจนวันนี้ ชีวิตที่เราต้องมี จากนี้ต้องทำตัวเช่นไร น้ำตา ที่ยังรินไหล จากความรักที่มีทั้งใจ สุดท้ายคนนั้นหายไป จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราว ที่ปวดร้าว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป ฟ้า ถ้าไม่ส่งมา ให้เธอมีใจ บอกกันสักคำเป็นไร ว่าเหตุใด ต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้าย จบกันสักที จบกันแค่นี้ ไม่มีใคร มีแต่ฟ้า ที่มองมา เห็นน้ำตา จากนี้ไป โปรดเถิดฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ ก็บอกกันได้ไหม เหตุใดต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำได้ไหม ว่ามีใครที่เคยทำร้าย ว่ามีใครที่มาทำร้าย คนอย่างฉัน 21 August Sieze the day...ก่อเรื่องขึ้นอีกแล้วสิ เป็นบ้าอะไรไม่รู้ อยู่ดีดีก้อชอบก่อเรื่องทุกที
เรื่องเดิมๆ ถามจิงๆเหอะ ไม่เบื่อบ้างหรืองัยว่ะ?
แม่งเอ้ย!!!เซงแม่งทั้งวัน ทำหน้าตูดเป็ดใส่เพื่อนอีก เท่าที่มีก้อไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่แล้ว
ยังจะทำไม่ดีกับเขาอีก อยากอยู่คนเดียวหรืองัย?
เท่านี้ยังไม่พออีกหรอ คิดๆแล้วก้อบ้าจิง บ้าโคตรๆ
ไม่รู้จะระบายยังงัยดี งงไปหมด สับสนแม่ง
และแล้ว"เค้า"คนนั้นก้อได้จากไป เพราะกูเองแท้ๆ
ต่อไปนี้ความสัมพันธ์ที่มีคงต้องตัดขาดอย่างสิ้นเชิง ไม่เหลืออะไรเลย
ช่างมานเถอะ "เสียใจที่ทำ ดีกว่าเสียดายที่ไม่ได้ทำ"
20 August ความรู้สึกด้านบวกๆ...
19 August ฟิตจัด... ไหนๆก้ออัพทั้งที วันนี้ขออีกหน่อยแล้วกัน
เอ้ย!!!ถึงบอลแล้วนี่หว่า ไม่ดูมันหรอก แม่งเอ้ย!!!ดูแล้วเสียอารมณ์จิงๆ
เล่นบอลอ.บ.ต.กันป่าวหว่ะ? เซงชิบเป๋ง
มานั่งอัพแสปชดีกว่า อิอิ
ชอบเพลงนี้จิงๆ
อะไร
ฟลัว
ไม่เคยจะรู้ ว่าโลกใบนี้
จะมีอีกคนที่ดีและเหมือนกัน แทบทุกอย่าง และยิ่งไปกว่านั้น คือเธอคนนั้น เรามาพบกัน เช่นไรยังไม่รู้ ไม่เคยเข้าใจ * ฉันไม่เคยคิด เพราะรู้สึกดี ทุกวินาทีก็มีแต่สองเรา ไม่เหินห่าง แต่ฉันเริ่มจะคิด เพราะฉันเพิ่งเห็น ที่เราคบกัน จะเรียกว่าอะไร ก็ไม่รู้ เพราะคล้ายกัน จนทำให้ตัวฉัน ใส่ใจ เพราะเหมือนกัน เลยคิดว่าเป็นเพื่อนกันดี ** (ก็)เพราะรักเธอ จึงทำให้ตัวฉันหวั่นไหว ไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกบ้างมั้ย *** (ฉันอยากจะ) ขอคำตอบหน่อย ช่วยฉันบอก ไม่เป็นไร หากฉันคนเดียวที่รู้สึก ฉันคนเดียวที่ฟุ้งซ่าน แค่เพียงอยากให้เราสอง อยู่ใกล้ชิดกันก็พอ ไม่ได้เรียกร้อง และขอ(เธอ)ให้มากมาย ขอคำตอบหน่อย ช่วยฉันบอก ไม่เป็นไร แต่ขอให้เธอได้มั่นใจ ขอให้เธอได้รู้สึก ว่าทุกอย่างที่ตัวฉัน ทำและถามเธอเรื่อยมา คือ ชายคนนี้นั้นจะคบเธอ(รักเธอ) เหมือนเดิม ตลอดไป...
ชอบเพลงนี้มากมายเลยอะ เป็นอะไรที่ฟังแล้วรู้สึกบวกๆจิงๆ ในยามที่ต้องอยู่คนเดียว มันเหงาแปลกๆ อย่างขอใครซักคนมาอยู่เคียงข้างกันและกัน แต่ก้อไม่มีใครมาซักที มาซักทีเถอะ...เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วน้าาาาาาาา... ได้เวลาซะที...ในที่สุดก้อได้เวลาอัพซะที เหอๆ อยากมี space กะเค้าบ้าง
เฮ้อ!!!เหนื่อยจิงๆ เพิ่งกลับมาจากดูงานที่บริษัทในเครือเบทาโกร ที่อ.พัฒนานิคม จ.ลพบุรี
ขอบอกคำเดียวว่า"หนุกมั่กๆ"
เป็นอะไรที่สุดยอดจิงๆ คุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป
เริ่มแบบย่อๆแล้วกันนะ
เริ่มเดินทางวันที่16ส.ค.เวลา06.00น
ถึงลพบุรีเวลาเที่ยงกว่าๆ ตลอดทางก้อนั่งตาแป๋วคนเดียวตลอด(ทั้งที่เมื่อคืนก้อไม่ได้นอน)
จากนั้นก้อไปที่บริษัท เบทเทอร์ จำกัด เป็นโรงงานที่ทำเกี่ยวกับไส้กรอก ลูกชิ้น เบคอนและอีกหลายอย่าง
ที่มาจากเนื้อหมูและไก่ของฟาร์มเอง สะอาดทุกขั้นตอนจิงๆ
ตอนเข้าไปดูโรงงานผลิตก้อต้องสวมเสื้อกาวน์เหมือนมนุษย์อวกาศชิบ...
ใส่หมวก เนทคลุมผม ผ้าปิดปาก ถุงมือ ลงบ่อฆ่าเชื้อ
เข้าไปเหมือนตัวเชื้อโรคยังงัยก้อไม่รู้ แปลกดี มีแต่คนมอง555
สุดท้ายก้อถึงเวลาที่รอคอย ได้เวลาชิมไส้กรอกแล้ว
โคตรอาหย่อยเยย เหอๆ แปบเดียวเกลี้ยง ปอบลงป่าวฟ่ะ?
เสร็จจากที่นี่ปั๊บ ก้อเข้าไปตัวเมืองลพบุรีต่อ เมืองน่าอยู่จิงๆ ไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้ทีแรกอะ
ไปนมัสการศาลพระกาลสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเมือง
ตอนท้ายเลยลองเสี่ยงโชคดู เสี่ยงเซียมซี ได้ใบไม่ดีอีกแล้วสิ
ช่างมานเถอะ ช่วงนี้มันก้อไม่ดีจิงๆอะ (แอบเซงนิดนึง)
มองไปรอบๆ เอ๊ะ!!!เพื่อนนี่หว่า อยู่รอบๆพระปรางสามยอด
ฮาฮา ลิงนั่นเอง เต็มไปหมดเลยทั้งตัวน้อยตัวใหญ่
ว่าแล้วก้อถ่ายรูปเก็บไว้ซักหน่อยแล้วกัน ระหว่างนั้นก้อนั่งลงพร้อมที่จะถ่ายรูป
ลิงตัวน้อยดันวิ่งมาเกาะที่หัวและตัวเฉย ตั้ง3ตัว
เฮ้ยๆๆกูไม่ใช่ต้นไม้นะเว้ย สาดดด พลางสบถออกมา
ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนๆและอาจารย์ หนุกกันเข้าไป เดี๋ยวเถอะ
17 ส.ค.50
วันนี้มีคิวต้องไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตอาหารสัตว์ ชื่ออะไรว้า....
อ่อ บริษัท เบทาโกร อโกรกรุ๊ป จำกัด เรียกยากชิบ
จัดการเปลี่ยนใหม่ซะ เบทาโกรกุ๊ปๆแทน อิอิ เสียเลยทีเดียว
เป็นบริษัทขนาดใหญ่มากๆ กำลังการผลิตประมาณ1.5ล้านตันต่อปี
มีไซโลเก็บข้าวโพดตั้งตระหง่านเป็นที่โดดเด่นเลยทีเดียว ตั้งหลายหลัง
เห็นแล้วชอบจิงๆในความเป็นกันเองของบรรดาพี่ๆในบริษัทที่พาเยี่ยมชมในส่วนต่างๆของบริษัท
ร่วมทั้งได้คติข้อคิดอีกข้อนึง "ปรับ เปลี่ยน ปลง ไป"
ที่สำคัญ เจอรุ่นพี่ AG'35 ด้วยคนนึง พี่ภาคซะด้วยดิ
แค่นี้แล้วกันสำหรับในช่วงเช้า เยอะเหลือกเกิน บอกไม่หมดหรอก
ปล.พี่ประชาสัมพันธ์ของบริษัทน่ารักมากมาย อิอิ
ภาคบ่าย เดินทางอีกแล้ว ไปที่บริษัท...จำไม่ได้แล้ว
รู้แต่ว่าเป็นโรงงานชำแหละหมูอะ ตั้งวันละ3000ตัว วิญญาณคงเยอะน่าดู
โชคดีที่มีโอกาสได้เข้าไปดูข้างในโรงงาน ตั้งหลายขั้นตอน
แต่ขั้นตอนเดียวที่ไม่ได้ดู คือการช็อตหมูด้วยไฟฟ้าอะ ดีแล้วแหละ ไม่ค่อยกล้าดูเท่าไหร่
แค่เห็นขั้นตอนการตัดหัวและใช้เลื่อยไฟฟ้าเลื่อยแบ่งครึ่งตัวก้อ...แม่งเอ้ย!!!
ฆาตรกรชัดๆ อิอิ ชอบๆ
จนมาถึงขั้นตอนการแปรรูปในส่วนต่างๆของชิ้นส่วนของเนื้อหมู
แล้วแยกไปเก็บในห้องแช่แข็งที่อุณหภูมิ -18 องศาเซลเซียส
เล่นซะหนาวเลย อยู่ไม่ได้นานรีบออกดีกว่า
เสร็จจากนี้ปุ๊บก้อไปต่อที่บริษัท เบทาโกร ไดนิปปอน เทคโน เอ็กซ์ จำกัด ทันที
เป็นบริษัทที่นำกระดูกหมูและกระดูกไก่มาต้มและเคี่ยวจนกลายเป็นน้ำซุปส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่น
โชคดีอีกแล้วได้เข้าไปดูเหมือนเคย ข้างในร้อนมากมาย
เครื่องต้มเยอะแยะเต็มไปหมด ระเบิดมาคงไม่เหลืออะไรเลย เหอๆ (ปากหรือนี่)
โอ้ย!!!ข้อมูลเยอะแยะ พอแล้วแหละ ค่าโฆษณาก้อไม่ได้
18 ส.ค. 50
วันนี้ก้อวันสุดท้ายของการเยี่ยมชมงานแล้ว จะได้กลับมอซะที
โรงงานสุดท้ายที่จะไปดู คือ บริษัท บี ฟู้ดส์ โปรดักส์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
เป็นโรงงานเชือดไก่และแปรรูปไก่ทั้งสดแช่เข็ง และปรุงสุก
ฆ่าไก่วันละ 222000 ตัวเท่านั้นเอง!!! โห...เยอะมั่กๆ
เห้นแล้วก้ออดสงสารไม่ได้กับชีวิตน้อยๆของไก่พวกนี้
แต่ทำงัยได้เนอะ ก้อเป็นอาหารของคนอะ
บาปจิงๆเลยเรา เรียนจบไปก้อต้องไปเลี้ยงพวกนี้ให้คนเค้ากินกัน
ภายในโรงงานก้อสะอาดเหมือนเคย ระเบียบเยอะมาก คนงานก้อเยอะแยะ
ตั้งแต่คนเชือดไก่ไปจนถึงคนเสียบไก่กับไม้
ไม่ขอพูดถึงขั้นตอนแล้วกัน มีหลายขั้นตอนมาก พูดไม่หมดหรอก
เสร็จแล้วก้อมีเรื่องด่วนต้องเข้ากรุงเทพฯต่อ ไปงานพระราชทานเพลิงศพของ
รศ.ดร.สาโรช ค้าเจริญ สามีของ รศ.ดร.เยาวมาลย์ ค้าเจริญ
ที่วัดมหาธาตุฯ
ซึ่งเป็นอาจารย์ของภาควิชาที่ท่านเกษียรอายุไปแล้วแหละทั้งสองท่าน
ไม่รู้ว่าจะมีโอกาศได้เรียนกับท่านหรือป่าว? เสียดายจิงๆ
เพราะท่านเป็นมือวางอันดับหนึ่งในเรื่องโภชนะศาสตร์อาหารสัตว์ สุดยอดจิงๆ
ผลงานของท่านมีมากมาย
ดูดูจากพวงหรีดแล้ว พอจะนึกออกว่าท่านเก่งแค่ไหน มีทั้งบริษัท สมาคม ชุมนุม
และมหาวิทยาลัยมากมายที่ส่งมา(ต้องเอาแบบท่านให้ได้ คอยดูสิ)
อ่อ เกือบลืม ท่านเสียชีวิตเพราะโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว
หลังจากฟังพระสวดเสร็จก้อได้เวลากลับมอซะที แต่พระกรุงเทพฯสวดแปลกๆ
สวดหยุดๆ ไม่เหมือนบ้านเราเลย ยาวพรืด...
กว่าจะถึงมอก้อตั้งตี4ก้อเลยมานั่งเล่นเนทต่อเลย อิอิ
พอก่อนแแหละ เมื่อยแล้ว
ปล. อย่าลืมไปลงประชามติกันเน่อ
ปล. ลูกสาวอาจารย์เยาวมาลย์น่ารักจิงๆ
|
|
|
